For every mission an adventure.

17 sep

De serieusheid van games

 

Lekker 'serieus' spelen

Als kind leren we door middel van spel. Dat gaat letterlijk met vallen en opstaan. En door die natuurlijk manier van ontwikkelen leren we essentiële skills die we in het leven nodig hebben. Maar als we de klok vooruit draaien dan zien we dat we naarmate we ouder worden het spel element naar de achtergrond drukken en zelfs helemaal weglaten en vervangen door saaie boeken en droge leerstof. Op school leren we rijtjes stampen. En binnen het bedrijfsleven moeten we vooral de procedures goed onder de knie krijgen door de handboeken te lezen. Alsof kennis opdoen alleen toevertrouwd wordt aan het schrift.

Deze manier van leren sluit totaal niet aan bij de natuurlijke drang van mensen om te leren door te spelen. Maar hoe moet het dan wel vraag je je af. Wat is dan hét antwoord. Wel, dat is er niet. Gaan we eens terug naar de kinderen. Vanuit een speelse sociale cultuur stimuleren kinderen elkaar om grenzen op te zoeken, te verkennen, te bewegen en te communiceren. Dit gebeurt nog veelal met instinctief handelen, het aftasten van elkaars grenzen, het bepalen van rollen en een focus op 'het spel'. En dit alles consequentieloos.

Geen beperkingen

En dat laatste is uitermate belangrijk. Het feit dat je in het spel consequentieloos kan leren maakt het zeer geschikt om in je eigen tempo en op je eigen niveau optimaal gestimuleerd te worden en te groeien. Maar kijken we naar het onderwijs of het doorstuderen op latere leeftijd dan kunnen en mogen we dat blijkbaar niet meer consequentieloos doen. Alles wordt afgemeten en bepaald. We doen het goed of slecht. Stimulans zit niet in het leerproces verwerkt en de prikkels om het beste uit jezelf te halen mag je zelf bedenken. En waarom? /hoe is het gekomen dat we deze manier van ontwikkelen als de standaard hebben aangenomen?

In het industriële tijdperk was het wat handig dat de meeste mensen op eenzelfde manier hun taken konden uitvoeren waarbij ze vooral niet teveel hoefden na te denken. Een mentaliteit die vooral bestond uit gewoon doen. Maar hoewel we dat tijdperk inmiddels ruimschoots ontgroeid zijn. Is het blijkbaar erg moeilijk om uit de impasse te komen waarbij we inzien dat er betere leermethodes zijn.

Een belangrijke reden hierbij is ook dat het erg kostbaar lijkt te zijn. Want als we het immers laten zoals het is dan kost het niets meer en hoeven we niet moeilijk na te gaan denken hoe we de bestaande systemen anders gaan inrichten. Want straks zouden we weleens een heel nieuw fundament moeten neerleggen waardoor alle bestaande middelen niks meer waard zouden zijn.

En in eerste instantie lijkt dat zeer begrijpelijk. Want het overzicht van alle afhankelijkheden ontbreekt hierin. Maar hoe kun je hier dan toch een start maken met het toepassen van games binnen je leermodel? Door simpelweg aansluiting te zoeken met je bestaande middelen. En ja, dat moet je faciliteren om hier toch goed gebruik van te kunnen maken. Want het is niet wenselijk dat je een game gaat inzetten die de doelgroep niet aanspreekt door de manier waarop de leerstof verpakt is. En het maakt daarbij niet uit of het gaat om kennis of kunde. Aansluiting hebben bij je doelgroep is essentieel. Want daardoor voorkom je al dat je straks met een gedesinteresseerde speler zit.

Focus

En dat betekend dus ook kijken naar de persoonlijke interesses van je spelers. Zijn ze overdag accountant, maar gaan ze in het weekend graag naar een hardrock concert of misschien de natuur in? Speel daar op in met de metaforen die je aanbied in de game wereld. Want een bekend fenomeen wat er om de hoekt loert is de zogenaamde 'Chocolate covered broccoli'. Daarmee bedoelen we dat je de leerstof geforceerd leuk probeert te krijgen. Waardoor het uiteindelijk nog steeds niet leuk is. Een reken app waarbij je met een ruimteschip mag vliegen en schieten (leuk) maar vervolgens als je een eindbaas aanvalt onderbroken wordt met een invoerveld waarin je een som moet oplossen om daarmee de eindbaas te verslaan (niet leuk). Je haalt daarmee de speler uit de flow. En juist die flow is belangrijk om een hogere mate van concentratie te krijgen, waardoor de informatie weer beter opgenomen wordt.

Precies dat is de reden waarom binnen bedrijfsomgevingen de E-Learning systemen wankelen. De fundering hiervan vertoond behoorlijke gebreken. "We willen een systeem waarmee we mensen in hun ontwikkeling kunnen volgen en waar we met digitale vragenlijstjes kunnen toetsen hoe goed ze het doen. En op de punten waar ze slecht scoren willen we kunnen bijsturen." Laten we even terugdenken aan hetgeen ik eerder noem, namelijk het consequentieloos kunnen leren. Dan ondermijnt E-Learning op deze manier de brede ontwikkeling van een persoon doordat er slechts gekeken wordt naar een deel van de ontwikkeling die een persoon doormaakt. Uiteindelijk resulteert dit in het suboptimaal benutten van de kwaliteiten van deze persoon en zal deze werknemer uiteindelijk kostbaarder zijn voor het bedrijf.

Doe niks en je wordt dommer

Een goede serious game heeft een aantrekkingskracht richting de speler. Deze zal dus vaker willen spelen, en op die manier al de handelingen, missies, opdrachten, puzzels, vaker herhalen. Waardoor de kracht van herhaling alleen al een gigantische meerwaarde is ten opzichte van traditionele leersystemen. Want als je nieuwe kennis opdoet, dan is deze nieuwe kennis na 6 maanden nog voor maar 40% aanwezig als je niet tussentijds de kennis blijft verversen en toepassen. Als we 6 maanden niet sporten weten we, merken we, en begrijpen we dat onze lichamelijke conditie achteruit gaat. Maar bij kennis en de flexibiliteit van onze intelligentie is dat veel minder direct te merken. Dus ja, retentie en de kracht van herhaling is een key element waardoor games zo ontzettend effectief zijn. En dat betekend in een game soms ook 20 keer afgaan voordat het wel lukt. Maar weet je wat? Dat is leuk! Want ik explodeer, ik verander, ik beïnvloed, ik onderga, ik leef, ik wordt verrast.

Albert Einstein

Dus ja, geef ruimte om te leren. Serious games en game werelden zijn hier fantastische middelen voor. Wij leggen dit graag eens persoonlijk aan je uit en kunnen aangeven hoe dit kan werken binnen jou instelling of organisatie. En zoals Albert Einstein ooit al zei: "Everybody is a genius! But if you judge a fish by it's ability to climb a tree, it will live it's whole life believing that it is stupid."

< Terug naar overzicht

 

Ontdekken, grenzen verleggen en nieuwe standaarden zetten. Altijd op zoek naar avontuur en naar nieuwe ervaringen. Voor onze klanten en hun eindgebruikers, voor iedereen die wil leren, zich wil vermaken en wil ontdekken. Voor iedereen die graag nieuwe ervaringen op doet en zich onder wil laten dompelen in een nieuwe wereld. Wij zijn de Play Pioneers en we stellen ons graag aan u voor. Neem contact met ons op via onderstaande button en ontdek welke heerlijke koffie we u te bieden hebben tijdens een gesprek!

 

Neem contact op

scroll to top